مولا علی (ع) می فرمایند :

كلام مولا علي

  پروردگار از نادانان پيمان نگرفت كه دانا شوند ؛ مگر پس از اينكه از دانايان پيمان گرفت كه به نادانان ؛ دانش بياموزند .

چه بسيار باشند كساني كه به دليل گفتار نيك مردم ؛ در فتنه و فساد افتند .

هنگامي كه درباره ديگري سخن ميگويي ؛ از خداوند بترس .

محال است كه پروردگار در شكر را به دل كسي بگشايد ؛ و در وفور نعمت را به رويش ببندد ؛ و غير ممكن

 است كه خداوند در توبه را بگشايد ؛ و در آمرزش را فرو بندد .

ارزش بهره مندي از دنيا در اندك بودن آن است .

آنكس كه ميان خود و پروردگارش ؛ ايمان خويش را پاك گرداند ؛ خداوند مهربان ؛ ميان او و كار مردم ؛

سازش و سامان ايجاد مي فرمايد .

ساكنان دنيا به كاروانياني مانند هستند كه در نيمه راه ؛ براي رفع خستگي نشسته و كاروان سالار بانگ زند

كه : كوچ كنيد و منشينيد كه مهلت گذشته است .

دل ؛ دفتر ديده است .

از دنيا ؛ آنچه به سوي تو مي آيد بگير و از هرچه از تو دور مي شود ؛ روي بگردان .

از كار خويش غافل مباش ؛ كه كسي لحظه اي از تو غافل نيست .